Choose your language

Choose Language: Gr En Ar
Make a Donation

EliasΓεννήθηκα στη Συρία, σε ένα μικρό χωριό κοντά στα σύνορα με το Ιράκ. Είμαι το τελευταίο από τα έξι παιδιά της οικογένειάς μου. Πήγα στο σχολείο αλλά για μένα ήταν μία τραυματική εμπειρία. Τα καλοκαίρια και στις σχολικές διακοπές εργαζόμουν καθώς ο μπαμπάς μου ήθελε να έχω κάποια τέχνη αλλά και να είμαι πειθαρχημένος. Πλήρωνε, μάλιστα, τον μάστορα για να μου δίνει το «μεροκάματο». Μία από εκείνες τις ημέρες και στην ηλικία των δεκαπέντε ετών, είχα ένα φοβερό ατύχημα. Σε έναν εφηβικό καυγά, γύρω από τη φωτιά που μας κρατούσε ζεστούς, κάποιος μου πέταξε το δοχείο με το πετρέλαιο που βρισκόταν δίπλα μας. Όλο το σώμα μου πήρε φωτιά! Φοβήθηκα πολύ ... Άρχισα να τρέχω...


Μετά από είκοσι ημέρες νοσηλείας, μεταφέρθηκα στο σπίτι μου, ανίκανος να κινηθώ αφού το δέρμα μου ήταν καμένο. Λίγες εβδομάδες αργότερα έχασα την όρασή μου. Οι γιατροί είπαν στους γονείς μου ότι η αιμάτωση του οπτικού νεύρου δεν ήταν επαρκής. Έφερναν πλάσμα από τη Γαλλία για συνεχή μεταμόσχευση. Επί τρεις μήνες δεν είχα την όρασή μου και έμεινα στο κλινήρης για έξη. Η όλη κατάσταση μού στέρησε τρία χρόνια από τη ζωή μου. Δόξα το Θεό, οι μόνες ουλές που τώρα πια θυμίζουν εκείνη την περίοδο, είναι αυτές στα πόδια μου. Έγινα ηλεκτρολόγος και έφτιαξα τη δική μου μουσική ομάδα.


Τα χρόνια πέρασαν και οι γονείς μου πέθαναν. Έτσι, αποφάσισα να αφήσω τη χώρα μου και να μεταναστεύσω στην Ευρώπη. Αλλά πρώτα, ήθελα να εκδικηθώ αυτόν που τόσο άσχημα με είχε τραυματίσει. Πήγα σπίτι του, προσποιούμενος το φίλο του. Η αδελφή του με πληροφόρησε ότι βρισκόταν στη φυλακή γιατί είχε σκοτώσει ένα κοριτσάκι σε αυτοκινητιστικό. Θεωρώ ότι ο Θεός με προστάτευσε για άλλη μία φορά.
Έτσι, έφτασα στην Ελλάδα το 1989, πιστεύοντας ότι δεν θα επέστρεφα ποτέ στη Συρία. Δεν ήθελα καμία σχέση με τη χώρα μου και το έθνος μου καθώς οι πληγές ήταν βαθιές. Λίγα χρόνια αργότερα, παντρεύτηκα τη Βούλα και εκ τότε επισκεφτήκαμε τη χώρα μου πολλές φορές.


Ο πόλεμος έφερε στο νου και την καρδιά μου μεγάλες αλλαγές. Πριν από δύο χρόνια, πήρα την απόφαση να αφήσω τη δουλειά μου και να αφιερωθώ στο να βοηθήσω τους συμπατριώτες μου που κατεύθαναν στην Ελλάδα ασταμάτητα. Αυτοί οι θυματοποιημένοι άνθρωποι που συνεχίζουν να φθάνουν στην Ευρώπη ανέλπιδοι, πιεσμένοι και κατεθλιμμένοι, χρειάζονται βοήθεια, κατεύθυνση, προσανατολισμό, αυθεντική και πρακτική αγάπη, δύναμη και έμπνευση για να ξεκινήσουν από την αρχή, ...
Απλά χρειάζονται κάποιον να τους πει «ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ» και να τους ΓΕΦΥΡΩΣΕΙ με τη βοήθεια που υπάρχει διαθέσιμη γύρω τους ώστε να βοηθηθούν σε όλα τα επίπεδα της ζωής τους, πνευματικό, ψυχολογικό και σωματικό.



Humanitarian    Initiative    Bridges

S5 Box